25. jul, 2017

Mysteries rond tsarenfamilie opgelost?

In de 1e wereldoorlog, werd in 1917, nu deze maand precies honderd jaar geleden een einde gemaakt aan een dynastie.  De Russische tsaren van de familie Romanows, regeerde meerdere eeuwen over Rusland en zijn onderdanen.  

De Russische februarirevolutie van 1917 maakte een einde aan deze absolute monarchie. De laatste Tsaar Nicolaas II en zijn directe gezinsleden werden in de nacht van 16 op 17 juli 1917 vermoord in het Ipatiev huis te Jekaterinenburg, in de Oeral. In dit huis werden ze sedert enkele maanden gevangen gehouden door de plaatselijke sowjet.

De Tsaar die geen Tsaar wilde worden, werd dit op 1 november 1894. 

In de Amsterdamse vestiging van het Hermitage staat men in 2017 stil bij de geschiedenis van de Romanows en de Russische revolutie. In een mooie tentoonstelling en aan de hand van foto's, films en voorwerpen wordt een duidelijk beeld geschapen, waarom de Tsaar inderdaad maar beter niet Tsaar had kunnen worden.

De tsarenfamilie stond erg ver van de gewone bevolking af en leden een leven van luxe in hun paleizen en op hun boot.  Fotograferen, tennis spelen en spelevaren vulde redelijk veel van hun tijd.

De Tsaar regeerde met harde hand, in de geest van zijn vader en stond  niet open voor de noodzakelijke hervormingen. Het eens zo machtige tsarenrijk ging ten onder aan de zwakke en incompetente beslissingen van de Tsaar. Hij kreeg al gauw de bijnaam, Nicolaas de bloedige. Dit door het bloedbad bij Kodynka, een ongeluk vanwege de kroning, die honderden burgers het leven kostte. De harde onderddrukking tijdens de opstand van 1905, bloedige zondag, het uit de weg ruimen van politieke tegenstanders, anti-semitische progroms, de verloren Russisch-Japanse oorlog en de kapitale fouten tijdens de !e wereldoorlog zorgden voor een klimaat waarin een revolutie mogelijk werd gemaakt.

Nicolaas de tweede keurde de mobilisatie van 30 juli 1914 van het Russische leger goed. Op 1 augustus 1914 verklaarde Duitsland de oorlog aan Rusland. De Russen die bondgenoten waren van Servie en Frankrijk belandde daardoor in een conflict dat uiteindelijk 3.3. miljoen Russen het leven zou kosten.  De zware verliezen op het slagveld, het slechte management van het leger, vooral door het oppercommando en het gebrek aan voedsel en andere zaken aan het thuisfront zorgde voor genoeg ingredienten voor de februari Revolutie.

Tsaar Nicolaas de 2e zag zich gedwongen in maart 1917 af te treden. Ook de kroonprins Alexei zou geen Tsaar kunnen worden. Deze jongen leed aan de gevreesde bloederziekte. Kleine verwondingen zorgden voor hevige bloedingen, omdat het bloed  niet stolde. De ziekte van Alexei beinvloedde vooral de handelingen van de Tsarina, die van Duitse komaf was. De Tsaar had de wet kunnen veranderen waarin ook een vrouw de troon der Tsaren had kunnen betreden. Met 4 dochters waren er genoeg trooonpretendenten.

De ziekte van de tsarewitsj, leidde tot een grote invloed van een monnik Raspoetin op de Tsarina en daarmee indirect op de Tsaar. Raspoetin was een monnik die uiterst slecht bekend stond vanwege zijn sexuele escapades, maar op de tsjarewitsj had hij een kalmerende invloed, waardoor de bloedingen enigszins onder controle bleven. Raspoetin werd in 1916 vermoord door enkele grootvorsten, familie van de Tsaar.

De tsarenfamilie belandde via Tobolsk in Jekaterinenburg.  De tegenstanders van de Bolsjewieken, het witte leger probeerde de Tsaar te bevrijden en daarom werden ze verplaatst. De Tsaar was verwant aan het Engelse vorstenhuis en die deed pogingen om de familie te bevrijden, maar het Engelse volk en parlement waren tegen.  

De Bolsjwieken onder leiding van Vladimir Lenin en ander kopstukken besloten de familie te laten executeren. In de nacht van 16 op 17 juli kreeg de keizerlijke familie het bevel om zich naar de kelder van het Ipatiev huis te begeven om een foto te maken, als bewijs dat ze in leven zouden zijn.  Hier werden ze echter door de mannen van commandant Jakov Joertovski onder vuur genomen. Niet iedereen was naar het eerste salvo door. De 4 dochters van de Tsaar hadden juwelen in hun kleding genaaid en daarop ketstte de kogels af. Na een 2e salvo te hebben afgevuurd, werden de nog overlevenden neergestoken met bajonetten.

De lijken werden naar een verlaten mijnbouwschacht van de ijzermijn de 4 broers gebracht. Later werden de lijken verplaatst en verder op in de mijn Ganina Jama gegooid. Hier probeerde men de lijken te verbranden, maar dat lukte niet goed. De Witten waren vlakbij, dus kwam men in tijdnood. Om verwarring te zaaien werden niet alle lichamen bij elkaar begraven, maar werden 2 lichamen verderop begraven.

Midden in de Koude oorlog werd in 1979 de eerste resten van de Tsarenfamilie terug gevonden. In ieder geval de Tsaar en zijn vrouw en een paar van zijn kinderen bleken vermoord te zijn.

Na de Revolutie doken er in Europa allerlei dames op die claimde dat ze de verloren gewane dochter van de Tsaar Anastasia zouden zijn. Een dame, Anna Anderson heeft tot haar dood volgehouden, dat ze deze dochter zou zijn.  Zelfs Hollywood liet zich hier door inspireren en bracht enkele films uit gewijd aan de verloren Tsarendochter.

In 1991 werden echter de lichamen van de Tsaar Nicolaas 2 en zijn vrouw en hun dochters Anastasia, Olga en Tatiana geidentificeerd. Deze lichamen werden in 1998 in de Petrus en Paulus katedraal te Sint Petersburg bijgezet.

Enkele jaren geleden zijn nog 2 lichamen teruggevonden, namelijk van prinses Maria en  de tsjarewitsj Alexei. Dna onderzoek zou bewijzen dat het inderdaad om de 2 ontbrekende kinderen zouden gaan. Prins Philip van het Verenigd Koninkrijk zou DNA hebben afgestaan om dit onderzoek mogelijk te maken.

De 2 lichamen zijn nog niet bijgezet omdat de Russisch-orthodoxe Kerk betwijfelt of het inderdaad om de ontbrekende kinderen gaat. Zij eisen een nieuw onderzoek.

Na de dood van de Tsarenfamilie werden nog een aantal leden van de Romanows vermoord. Een aantal van hen wist echter Rusland te ontvluchten. De nazaten leven buiten Rusland en er zijn geen levende Romanows meer, die in Rusland geboren zijn.