6. aug, 2016

Passie voor de fotografie

Als jonge jongen, was ik al gefascineerd door de fotografie. Mijn moeder had een AGFA fototoestel met de mogelijkheid om te flitsen. De flitslampjes monteerde je boven op de camera en de flitslampjes die gebruikt waren, zaten in een doosje, dat ik dan kreeg. Trots zat ik daar mee in mijn hand op de bank.

Natuurlijk, maakte ik ook zelf veel foto’s. Helaas zijn deze foto’s nooit ontwikkeld. Dat kon ook helemaal niet, want mijn fototoestel was zelf gebouwd, met behulp van mijn houten blokken.

Het moet rond mijn tiende verjaardag zijn, dat ik het fototoestel van mijn moeder mocht lenen en veelvuldig zwart-wit foto’s ging maken. De onderwerpen hadden vaak betrekking op de dierenwereld. Zo trachtte ik de dieren in Artis vast te leggen, tijdens een bezoek die ik aan de dierentuin bracht met mijn opa en jongere broer. Heerlijke zondagen waren dat en die foto’s heb ik nog. Het waren helaas nog vaak bewogen foto’s of het onderwerp was ver in de achtergrond te zien.

Later werden de camera’s beter en leerde ik meer over de fotografische technieken.

De laatste 15 jaar kan ik erg genieten van de foto’s die genomen zijn door professionele fotografen en dankzij de museumkaart, is de drempel om even een museum of tentoonstellingsruimte binnen te stappen, heel laag.

In de Nieuwe Kerk mocht ik in 2015 als vrijwilliger, vragen van de bezoeker beantwoorden, want foto’s kunnen emoties oproepen.  Zo was er bijvoorbeeld een foto te zien van een slachtoffer van de MH17-ramp.  Het slachtoffer was niet herkenbaar in beeld gebracht en lag nog ingesnoerd in zijn vliegtuigstoel. Schokkend! Absoluut. maar vanuit het oogpunt van de fotojournalistiek een keurige vastlegging van een historische ramp.

De afgelopen jaren bezocht ik fototentoonstellingen over en van de hand van Anton Corbijn, over de sixties en recent over Helmut Newton in het FOAM (het Amsterdams museum van de fotografie).

Het FOAM biedt met de overzichtstentoonstelling over Helmut Newton, een zeer uitgebreide kijk op zijn werk. Wellicht kent het grote publiek Helmut Newton vooral als de fotograaf die zijn modellen, vaak lange vrouwen, naakt, portretteerde.

Dat heeft hij inderdaad gedaan, maar dit is slechts een deel van zijn werk. Tegenwoordig wordt hij gezien als iemand, die door zijn werk, het vrouwbeeld heeft gemoderniseerd in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw.  

De fototentoonstellingen zijn meestal erg veelzijdig, of het nu om een “retrospective” gaat van het werk van 1 fotograaf of fotografe of over een bepaald tijdvak, ter ere van een bepaald jubileum.

Onlangs bezocht ik nog het verzetsmuseum in Amsterdam en daar was een prachtige tentoonstelling te zien van de hand van een Limburgse fotograaf Roger Cremers, over World War Two Today. Cremers toont in zijn foto’s aan, hoe de zoektocht van de jeugd in Europa naar een herinnering van de Tweede wereldoorlog plaatsvindt. Het lijkt er op dat herdenken en de beleving, een moderne invulling krijgt. Het naspelen van gebeurtenissen met Re-enactors wordt steeds belangrijker, natuurlijk willen mensen ook de plaatsen waar iets echt gebeurd is, bezoeken. De bezoeken aan concentratiekampen kunnen deels in de behoefte voorzien.  Het verplichte bezoek met school door de Duitse jeugd wordt dan als dwang ervaren, maar er zijn genoeg scholieren, die in hun zomervakantie een bijdrage leveren aan het schoonmaken van graven op de verschillende Duitse oorlogsbegraafplaatsen in Europa.

De foto’s zijn uiterst krachtig en geven de bezoeker soms een ongemakkelijk gevoel en zet je zeker aan het denken. Is er een nieuwe vorm van toerisme ontstaan, het Oorlogs- en veldslagtoerisme, waarbij herdenken, wellicht een ethisch meer verantwoorde motivatie en rechtvaardiging is, maar er genoten wordt van de belevenis. Wellicht om te ervaren, hoe was het in het echt, hoe voelde het nu voor hen die erbij waren, voor zover dat te “beleven valt”?

De tentoonstelling loopt nog door tot september 2016, dus mocht je in de gelegenheid zijn om een bezoek te brengen en enige tijd te spenderen in Amsterdam, dan zou ik dit zeker aanbevelen. Het biedt de mogelijkheid om een eigen mening te vormen.

Zo biedt fotografie in een zeer visueel ingestelde wereld, een belangrijk aandeel in het enorme aanbod van interessante wisseltentoonstellingen, die de bezoeker tegenwoordig tot zich kan nemen.


WORLD WAR TWO TODAY. FOTOGRAFIE VAN ROGER CREMERS

22 April 2016 t/m 25 September 2016

 

 

https://www.verzetsmuseum.org/museum/nl/exposities/world-war-two-today