2. apr, 2017

Krabbé zoekt Picasso en John ook

Jeroen Krabbé heeft na zijn interessante serie over Vincent van Gogh, weer een nieuwe serie gemaakt voor de AVRO. Dit keer over de Spaanse schilder, beeldhouwer en fenomeen Pablo Picasso. Prachtig hoe hij de kunstenaar en de mens Picasso ontleedt en anderen in zijn omgeving tot leven laat komen. De mens Picasso is waarschijnlijk voor zijn omgeving en liefdes niet erg aardig en loyaal gebleken, maar als kunstenaar is hij fenomenaal.

Pablo Ruiz y Picasso werd op 25 oktober 1881 geboren in Malaga, Spanje.  Kunstgeschiedenis schreef Picasso vooral aan het begin van de 20e eeuw, met zijn zogenaamde blauwe, rose, surrealistische en kubistische stijl en perioden.

Het Schilderij Guernica uit 1937, werd een aanklacht tegen de ontmenselijking door het Fascisme. Het gaf de tragische slachtoffers van het bombardement op de Spaanse stad Guernica, een gezicht.  Toen Picasso in Parijs woonde gedurende de tweede wereldoorlog, kreeg hij te maken met de Duitse bezetting.  Hij werd vaak door de Gestapo lastig gevallen en bij een huiszoeking vond een officier een afbeelding van het beroemde schilderij. Op de vraag of Picasso dat had gedaan of gemaakt, kaatste deze terug; Nee, dat deden jullie.

De bonvivant Pablo Picasso trouwde 2 keer en  kreeg 4 kinderen. Hij had echter met veel meer dames een relatie. Hij onderscheidde zich van andere kunstenaars door niet alleen wereldberoemd te worden, maar eveneens een gefortuneerd man.

In 1965 vierde het Amsterdamse Vondelpark zijn honderdjarig bestaan met een beeldententoonstelling.  Niemand minder dan Pablo Picasso ontwierp een vogel. Het uiteindelijke beeld werd door de Noorse kunstenaar Carl Nesjar in beton uitgevoerd. Picasso schonk het beeld aan de stad Amsterdam, op voorwaarde dat het ook tentoongesteld zou blijven op deze plaats. Het oorspronkelijke werk was maar een paar decimeter groot.  Voor het park heeft Nesjar het levensgroot gemaakt.

Sommige bezoekers van het Vondelpark zijn daar blij mee, want het schijnt af en toe als doelpaal gebruikt te worden.

Geinspireerd door het verhaal dat Jeroen Krabbé over Picasso vertelde, besloot ikzelf om iets te schrijven over de Amsterdamse connectie. Parijs en Barcelona hebben hun Picasso museum, wij hebben een kunstwerk dat je kunt aanraken en verafschuwen en bewonderen. 

Maar als illustratie van deze blog wilde ik graag een foto hebben. Dus fietste ik naar het Vondelpark en kon het beeld niet meer zo gauw vinden. Merkwaardig hoe je tientallen keren ergens voorbij fietst en dan op het moment supreme steeds een ander fietspaadje neemt, zodat je het werk voorbijgaat.

Dus dan maar aan mijn vriendin, een rasechte Amsterdamse, gevraagd waar het beeld staat. Ja, dat wist ze wel. Dus onlangs fietsten wij gezamenlijk naar het Vondelpark en toonde zij mij de plek. Ik dacht altijd dat het een vogel met een stierenkop was, zei ze.  De officiele benaming luidt : 'Figure découpée lÓiseau'.  Maar hoe vertaal je dat. Decouper is snijden. Een figuur snijdt een vogel, zou je zeggen als je het letterlijk vertaalt, maar dat zal wel niet kloppen. De beschouwer kan er zelf van alles bij fantaseren. Ik zie er ook een stier in en een vis en een vogel. Misschien een referentie van de meester naar de stierengevechten waar hij van leek te houden.  It's up to you.  

Officieel behoort het beeld tot de collectie van het Stedelijk museum Amsterdam. De schepping van dit beeld kwam, werd mogelijk, dankzij de goede relatie tussen de directeur van het Stedelijk Museum Willem Sandberg en de schilder. Het werd voor het bedrag van 30.000 gulden uitgevoerd.

In een periode waarin alles vermarkt wordt, mogen wij trots zijn om dit beeld van een wereldberoemde kunstenaar in een openbare ruimte te tonen. Het was de wens van Picasso om dit beeld permanent te laten staan. Zo kunnen ook toekomstige generaties er van genieten of het als doelpaal blijven gebruiken.